YAZARLAR

Kimsesiz hikayelerimiz

Söylenmiyorlardır ama içimizde bir yerlerde aslında hiç unutulmayacaklarını bilmelerine rağmen, yine de unutulmaya direniyorlardır. Çünkü onlar kimsesiz hikâyelerimizdir...

Mustafa Sadık İNCEDEMİRsadiki@internethaber.com

 

 

Aslında hepimizin geçmişimizde kalan hikâyelerimiz vardır.

O hikâyeler; şimdi ne kadar mutlu olursak olalım ya da ne kadarmutsuz olursak olalım; içimizde bir yerlerde yaşıyor, yaşamayaısrarla devam ediyorlardır.

Sadece söylenmiyorlardır.

 

Söylenmiyorlardır ama içimizde bir yerlerde aslında hiçunutulmayacaklarını bilmelerine rağmen, yine de unutulmayadireniyorlardır.

Çünkü onlar kimsesiz hikâyelerimizdir...

 

Kâh bir şarkının mısralarına takılarak, kâh da soğuk kışgecelerinden birinde sokak lambasının altındaki iki sevgilininsıcaklığını seyrederken; unutulmadıklarını gösterircesine sizegelirler.

 

O zaman; zaman durur ve sanki pencereye yansıyan siluetinizlebirlikte bir yerlere gidersiniz. Kimsenin bilmediği, belki de sizinbile unuttuğunuz bir yerlere…

 

Yaşanmışlardan arta kalan hatıralarıncanlanmasıdır işte o anda hissettiğiniz.

 

Yitirilmiş sanılan her şeyin aslında akıp geçen zamanla daha çokdeğerlendiğini, değerlendikçe de sizden uzaklara gittiğinihissedersiniz.

Hissettiğinizle de o anda üzülürsünüz.

Nedensizce sanki…

 

İşte o hissi size yaşatan; kimsesizhikâyelerinizdir.

 

İllaki bir sevgilinin nefesi değildir sizegelen; belki yitip giden bir dost eli, belki yıllar öncesindekaybettiğiniz bir yakınınızdır; size apansız “merhaba” diyen.

 

Öyle ki o hikâye; yaşanmışların yanında yaşanmamışlarınkeşkelerle yoldaşlığını da size hissettirenkimsesiz hikâyenizdir.

 

Kimsenin bilmediği, kimsenin duymadığı saklıanılarınızın kelimelere küstüğü hikâyenizdir.

 

Ve biraz mutluluk, biraz hüzünle birlikte; gözyaşınızınyalnızlığını seyretmek istercesine size gelmiştir.

 

Unuttuğunuzu sandığınız unutulmaya direnen kimsesizhikâyeniz…

 

 

 

 

Yorumlar