YAZARLAR

Bile Bile Kaybettiklerimiz

Değişmeyen hepimizin yaşamdan beklediğimiz, istediğimiz tek bir şey var. O da mutlu olmak.Ne ile ne kadar mutlu olduğumuz farklı olsa da sonuç aynı. Mutlu olmak.

Mustafa Sadık İNCEDEMİRsadiki@internethaber.com

Olaylara bakışımız, başımıza gelenlere tepkilerimiz, doğalolarak da tiplerimiz değişik. Hatta bencililiğimiz bile birbirindenfarklıdır.

Tıpkı sevmelerimizin farklı olduğu gibi…

 

Hiçbirimiz bir başkasına benzemiyoruz. Benzemeyiz de zaten.

 

Değişmeyen hepimizin yaşamdan beklediğimiz, istediğimiz tek birşey var.

O da mutlu olmak.

Ne ile ne kadar mutlu olduğumuz farklı olsa da sonuç aynı.

Mutlu olmak.

 

Aslına bakarsanız bunca farklılıklardan dolayı da mutlu olmakhiç kolay olmuyor. Mutlu olduğumuzu sanmalarımız o yüzdençokça…

 

O yüzden kıymet bilmezlik hat safhada.

O yüzden aşk üzerine aşklar yaşanıyor.

O yüzden vazgeçmeler; hayatın her evresinde kendinigösteriyor.

 

Aslına bakarsanız bunların nedeni sahip çıkamamaktır.

Hissettiklerimize, yaşadıklarımıza sahip çıkamamaktır.

 

Korkaklığımızdan değil.

Kendimizi değil de başka yaşamları, başka yaşamların nelerdüşüneceğini düşünmekten dolayı sahip çıkamıyoruz.

Onca mutsuzluğun içinde sahip çıkamadığımızın gerçekmutluluğumuz olduğunu bilmeden.

 

Yani sahip çıkamadığımız; aslında kaybettiklerimiz.

Bazen bilmeden, bazen bile bile…

 

En kötüsü, en acımasızı ise; işte o bile bilekaybettiklerimiz.

Onlar çok koyuyor.

İçimize, dışımıza, ruhumuza koyuyor.

 

Hem öyle bir koyuyor ki sonrası laf olsun türünden bir yaşam,laf olsun türevinden beklentilerle geçip gidiyor.

 

O yüzden de biriktirdiğimiz keşkeler; yaşam yolculuğumuzunsonlarında tek tek ortaya çıkmaya başlıyorlar.

Ve çıktıkları yeri hatırlatarak acıttıkça acıtıyorlar.

 

Hatırladıklarımızı aslında hiç unutmadığımızı göstererek…

 

 

Yorumlar