YAZARLAR

Ben buralarda yokken...

Dikkatinizi çekmiştir.Birkaç gündür sizlerle birlikte olamıyorum. Çünkü gribimle uzun süredir medyatik değil, seviyeli bir ilişkim var. Ve bu nedenle pc başına oturacak gücü bulamadım kendimde.

Dikkatinizi çekmiştir.

Birkaç gündür sizlerle birlikte olamıyorum. 

Çünkü gribimle uzun süredir medyatik değil, seviyeli bir ilişkimvar. Ve bu nedenle  kendimde pc başına oturacak gücübulamadım.

Ayrı kaldığımız bu süreçte, çok fazla şey biriktirdim.

 “Tüh, keşke gündemin şu yoğun konularını kendipenceremden okuyucularla paylaşabilseydim” diye çokiç geçirdim.

***

Ben buralarda yokken;

Ders çalışmayan çocuklarınızı sıkmayın. Okul bu, herkes gibielbet o da halleder.

Yemeye devam edin, “yaşişmanlarsam?” demeyin. Emin olun, can boğazdangeçer.

Ben yokken;

Hedefleriniz-amaçlarınız karşısında mağlup olursanız, sevgilinizterk ederse, hayallerinizi kırmaya çalışanlar olursa; üzülün.Hakkınızdır. Yaşanan kötü şeyler karşısında insan üzülür. Hattabiraz da yıkılır, ağlar.

Ağlayın.

Tutmayın kendinizi.

Çünkü ne geldiyse başımıza “üzülme,geçer” diye teselli verenlerden,“ağlama,yakışır mı?” diyen maskeli balo insanlarındageldi.

Onlar hep bir şeyi unuttu. Mühim olan yenilgiler sonrasındaağlamak değildir, ağladıktan sonra gözyaşlarını silip tekrarsavaşabilmektir.

Bu nedenle içinizi dökün, sövün, biraz efkarlı, biraz dadepresif takılın. Yatağa kapanıp uyuyun, yemekten kesilin… Amasonra da kalkıp savaşmaya kaldığınız yerden devam edin.

Zira savaşmak lazım.  Ki kapitalist dünyanın  busavaşa neden olduğunu da zannetmeyin. Adem’in dünyası zaten herzaman  “savaşkan” idi. Biz de ona uymayadevam ediyoruz.

Ben yokken;

Sevgilerinizi aldatmayın” demiyorum.Sadece “aldatmayacağınız sevgililerseçin” diyorum. Böylece başkasına değil, öncekendinize dürüst davranmış olursunuz.

Hele çok sevin – sevilin hiçdemiyorum. Kim bulmuş ki bunları sizbulacaksınız “hop” diye. Fakat diyeceğimşu ki, ailelerinizin kıymetini bilin, size değer verenleri farketmeye çalışın. Azıcık gözünüzü açın, mutlaka o sevgiyihissedeceksiniz.

Ben yokken;

Bir saatliğine de olsa, TV’yi, bilgisayarı bir kenara koyun vebir romana başlayın. İnsanı, insanları,empatiyi, “yaşamayı” fark edin.

Okuyun.

Okumadan bu yaşam sayfaları çevrilmez çünkü…

***

Çarşamba günü yazımı yazabileceğimi düşünüyorum.

Bu süreçte Twitter ve Facebook’dan takip edebilirsiniz beni.

En kısa sürede yepyeni yazılarla birlikte olmak dileğimle.

 

Esen kalın.

Selçuk B.

 

Yorumlar