YAZARLAR

Utanır oldum

Bazen söylenecek sözlerimden utanır oldum. İnsanlığın ne hale geldiğini gördükçe; içimdeki öfkeyi kendimden saklamak için.

Mustafa Sadık İNCEDEMİRsadiki@internethaber.com

 

 

Bazen söylenecek sözlerimden utanır oldum.

İnsanlığın ne hale geldiğini gördükçe; içimdeki öfkeyi kendimdensaklamak için.

 

Sevgisizliğin ve hoşgörünün azalıp, duyarsızlığın, kötülüğün vemenfaat duygularının çoğaldığını gördüğüm için.

Görüp kahrolduğum için…

 

Yaşam denilen yolculuğun ne kadar kısa olduğunu herkesinsöylemesine rağmen, bu kısa yolculuğun duraklarında sonsuza kadarkalacağını zanneden insanların; arsızlaşmışyüzsüzlüklerinden bıktığım için.

Bıkıp usandığım için…

 

Kendi rezaletlerini görmezden gelmeyi becerenlerin, başkalarınınne yaptığı ile ilgilenmeyi marifet saymalarının takdir edilmesineşaştığım için.

Şaşırıp, güldüğüm ama gülmekten rahatsız olduğum için…

 

Her zaman, her fırsatta “Tanrının insandakievi” dediğim vicdanın artık sadece lafta kaldığını;öğrendiğim için.

Yaşayarak öğrendiğim için…

 

İnsanlık için umutlarımı yitirmektense; kendi dünyama saklanmayıseçtiğim için.

Ve oradan bir daha hiç çıkarmayacağımı bildiğim için…

Yalnızlığıma sığındığım için…

 

Elimden bir şey gelmezleri yaşadığım, o yüzden de çaresizliğimiinsanlığımdan saklamak zorunda kaldığım için.

Mecburiyetleri sevmediğim için.

Ve ne yazık ki sevmediğime mahkûm olduğum için.

Evet, utanır oldum.

 

Ya siz?

 

İnsanlıktan çıkmış, duygusuzluğunu kötülüğüne malzeme yapmışlartarafından etrafınızın sarıldığını gördünüz mü?

 

Görüp; nerede yanlış var dediniz mi?

 

Ya da sizde benim gibi rahatsız olup, insanlığa neler oluyordiye sorguladınız mı?

 

Peki, siz hiç utandınız mı?

 

 

 

Yorumlar