YAZARLAR

Reset Tuşu

Reset Tuşu

Hayatıma bir reset tuşu istiyorum. Bastığım an dünyanın hiç bilmediğim bir yerinde birkaç dakika önce uyanmış gibi mahmur olayım. Sonra etrafıma bakıp şaşkınlıkla keşfetmeye başlayayım.

Ne acılarım gelsin aklıma, ne travmalarım kovalasın peşimi.

Ne televizyonu açtığımda Van depremzedelerinin çilesinin devam ettiğini göreyim, ne de internetin sansür üstüne sansür yemesi canımı sıksın artık.

Bir anda sorgulamayan, haksızlığa sesini çıkarmayan, koyun sürüsüne dahil olan, kabullenmiş bir insana dönüşeyim.

Hafızamdan tüm kötü anılar silinsin. Ali İsmail Korkmaz’ın yerinde olabileceğim ihtimal dahilinde, başıma gelenlere değil ardımda bıraktığım annemin acısını düşündükçe başıma ağrılar girmesin.

İmamın pişkin pişkin kardeşine tecavüz ettiğini ama onun da ses çıkarmadığı söylediği  ve bunu normalleştiren yasaların olduğu bir ülkede delirmeyeyim.

Kabataş’taki bacımın engin porno ve kurgu bilgisi beni hayretlere gark etmesin.

Sırf bir şeyleri elde etmek için insanlıktan ödün verenleri gördükçe ırkımdan nefret etmeyeyim.

Ya öyle bi şansım varsa çocukluğuma döneyim. Tek derdim kalemim ve kitabım olsun gerçekten. 

Ya da bir gün “hüloğğ” diyerek uyanayayım. Koyun yaşam formu. Mis.

Hayatımın fonunda Yavuz Çetin'den "yaşamak istemem" çalıyor son günlerde.

Çünkü ikisinin ortasında yaşamak bu ülkede cidden çok zor.

Yorumlar