YAZARLAR

Gazze'de çocuk olmak

Geç kardeşim geç; ne varsa okuduğun, sana ve gözüne sokulan resimleri…

Mustafa Sadık İNCEDEMİRsadiki@internethaber.com

Geç kardeşim geç; ne varsa okuduğun, sana vegözüne sokulan resimleri…

Ki zaten biraz akıl ve vicdanın olsa, birazinsanlığın olsa; ne gerek var ki onca acının sana sunulantablolarına…

 

Sen sadece ama sadece iki dakika sen olmabaşkası ol. Ya da kendin ol ama geçmişinde unuttuğun kendinol.

Çocuk ol çocuk…

 

Git; 10 yaşına ve kendini paramparça, yıkıkdökük, yanan evlerden oluşan, insanların feryat figan bağırarakağladıkları, kanla rengi değişmiş bir sokağa koy.

Ortalık toz duman, yer gök sana düşman, kafanınereye çevirsen; yerlerde ölü ve parçalanmış insanlarolsun.

Kopmuş bacaklar ya da bedensizkafalar…

Belki el ele oynadığın bir arkadaşının elinigör birde bedensiz…

Gör kendini orada iki dakika…

Ama 10 yaşındasın unutma…

10 bin olsan çekilmez…

 

Ağla ağlayabildiğin kadar ama sesin yok. Kiolsa kıymeti de yok…

Çocuksun ya; her şeyin annen baban o yaşta.Çocuksun işte, onlara muhtaçsın işte…

Tanrı ne ki senin için.

Ve babanı görüyorsun birkaç adım ötende.Beklediğin, sığınmayı hayal ettiğin iki kişiden birini…

Korkunu saklayacağın ellerdenbirini…

Ama o el artık sana uzak.

O el artık cansız.

O el artık sensiz. Sen de onsuzsunartık…

10 yaşındasın unutma…

10 bin olsan ne fayda…

 

Bir kör kurşun ya da bir ahlaksız, vicdansız,hesapsız bomba onu senden almış.

Aynı tanrının kardeşlerisiniz güya…

 

İstediğin kadar ağla, istediğin kadar küshayata; birazdan senin cansız bedenini kucağına alacak bir anneninyüreğini tarif edemezsin ki…

 

Daha 10 yaşında meleksin sen...

Gazze de…

 

 

 

 

 

Diğer yazılarım için

 

İletişim için;

 

Facebook kişisel sayfam

Yorumlar