YAZARLAR

Ee hani rövanşist olan AK Parti'ydi?

16 yıllık AK Parti iktidarını her fırsatta rövanşist olmakla suçlayanların, "bunlar kindar nesil yetiştirmekten başka bi' şey bilmez" diyerek çemkirenlerin nasıl kindar ve rövanşist olduğunun en büyük kanıtıdır bu.

Uğur Dündar'ın Arena'sında adeta savaş baltalarını bileyerek,açıktan intikam yeminleri eden Mine Kırıkkanat ve ona alkıştutanları izlerken şu iki cümle geçiyor insanın içinden;

- Hani rövanşist olan AK Parti'ydi?

- Hani kindar nesili AK Parti yetiştirmişti?

Mine Kırıkkanat ve onun gibiler iğrenç bir üslupla ve intikamdolu sözlerle, ellerindeki en büyük "malzemeyi" kaybetmeklekalmadılar, çok da güzel malzeme verdiler. 

Geçmiş olsun. 

16 yıllık AK Parti iktidarını her fırsatta rövanşist olmaklasuçlayanların, "bunlar kindar nesilyetiştirmekten başka bi' şeybilmez" diyerek çemkirenlerin nasılkindar ve rövanşist olduğunun en büyük kanıtıdır bu.

Bundan sonra ne zaman "rövanşizm"den şikayet edecek olsalar, MineKırıkkanat'ın bu videosu şak diye önlerine konacak. 

Ben daha "kindar nesil" dedikleri içinden, gözlerinden ateşçıkararak bu arkadaşlara dönüp de "sizişöyle mağdur edeceğiz, böyle mağduredeceğiz" diye haykıranı görmedim.

Aksine Mine Kırıkkanat'ın dalga geçerek anlattığı mağduriyetleriyaşayanlar bırakın kin beslemeyi, intikam almayı; küskünlüklerini,kırgınlıklarını bile içine gömdü. 

Buna rağmen geçmişte yaşattıklarından dolayı özür dileyecekleriyerde kalkmış parmak sallıyorlar.

İşte buna "rövanşizmin dibi" denir.


İYİ Kİ BÖYLE DENSİZLERVAR!

Mine Kırıkkanat'ın yaptığı en hafif tabiriyledensizliktir, hadsizliktir.

Daha da bu cümleden sonra söz söylenmez gibi dursa da, öyledeğil. 

Asıl bu densizliklerden sonra başlıyor tüm hikaye.

Toplumun bir kesiminin yaşadığı hak ihlalleriyle dalga geçmesimi, bir dönem yaşanmış mağduriyetler üzerinden eğlenmesi mi,bunları yaparken yine Atatürkçülük kisvesi arkasına saklanıpAtatürk'ü istismar etmesi mi, gün gelip çok daha kötülerini yapmahayaliyle yanıp tutuşması mı, açıkçası hangisi daha çirkinbilemedim.

Fakat bildiğim bir şey var.

Ne zaman geçmişte yaşanan sıkıntıları, verilen mücadeleleri,çekilen acıları unutur gibi olsak,

Bir idealin peşinden koşarken "burası darahatmış" deyip dinlenmeye dursak,

Etrafı seyre dalıp rehavete kapılır gibi olsak,

Bir "Mine Kırıkkanat" çıkıyor, tüm hafızamızı bir andatazeleyiveriyor.

Aslında iyi de oluyor.

Çünkü biz Mine Kırıkkanat gibilerin nasıl kendinden olmayanıpervasızca aşağıladığını, insanların acılarının üstünde zevkletepinebildiğini ve bugün olsa yine aynı şeyleri hiç tereddütsüzyapabileceğini unutuyoruz.

Fakat o ve onun gibilerin ara ara çıkıp bunu bizzathatırlatması inanın "bin nasihatten" evladır.

Valla iyi ki varlar, bi' yerde.

Biz kendimiz uğraşsak safları bu kadar sıklaştıramaz,nerelerden geçtiğimizi böylevurucu hatırlayamazdık.



twitter.com/Htckubra 

Facebook Hatice Kübra 

Yorumlar11 yorum