
Bu fotoğraftan alınacak çok ders vardı. Bu karede azim, sabır, fedakarlık, imhihan vardı, teslimiyet, bana ne lazımcılık, kolaycılık yoktu.
Üzülüyordu, çok dertliydi ama kime anlatacaktı derdini. Bir gün bir hayırsever yardım diye düşündü. Evinde aylarca yıllarca ağladı ama gözyaşlarını içine akıttı. Sabretti pes etmedi. Dört duvar arasında yanlıkanan çığlıkları uzaklardan duyuldu..
Şimdi Hatice nine yanlız değil. Acılar paylaştıkça azalıyordu.. Hatice nine hayatının geri kalanında artık yüzü gülecek.