Güler Zere ölüm döşeğinde. Günleri sayılı Zere'nin durumuna milliyetçi kesim isyan etti... Olayın insani boyutu tahammül sınırlarını zorluyor..

Önce Arslan Bulut yazdı şimdi de Behiç Kılıç. Yeniçağ yazarı bugünkü köşesinde Güler Zere azabını yazdı.

(...)Bu genç kadının bu dünya ile işi bitmiş, o büyük yolculuğun kapısında artık.. Ölümünün (Gene de Allah bilir) kaçınılmaz olduğu tabip raporları ile sabit... Bundan sonra ona, “Hapiste cezanı çek” demenin hiçbir insani tarafı da yok.. Kimden neyin intikamı peşinde olacaksın ki... Hesap varsa, huzur orada...

Güler Zere’nin mahkumiyeti sırasında kansere yakalandığı tespit edilmiş ve serbest bırakılmamış.. Ağır hastalıkların mahkumiyeti bir garip uygulamadır.. Kanseri zamanında tedavi etmezsen kaçınılmaz son belli.. Güler Zere artık bu yola girmiş, ölümü bekliyor. 40 kilonun altına düşmüş... Bu halde bile başına giden doktorlar arasında ona acımasız yaklaşan “Nasıl kıydın onca cana” diye hesap soran varmış.. Bu tavır bir doktorun işi değil..

Babası Haydar Zere, “Artık çocuğumun cenazesini alıp, gitmeyi bekliyorum. Bana sağ vermelerinden artık ümidim kesildi” diyor..
Yapılması gereken, bu ölüm yolculuğuna çıkmak üzere olan kadının hemen serbest bırakılması ve son takatı ile “Vedalaşma hakkının” sağlanmasıdır.. Olabildiğince de tedavisine devam edilmesidir... Mucize olsa, Güler ayağa kalksa ne olur ki bundan sonra?.!

Bu genç kadına yapılanı anlamak mümkün değil... Elini kana bulayanları, “Gelin teslim olun, serbest bırakacağız” diye çağıranların, insan hakları konusunda iddialı konuşmalar yapanların bu tutumu nasıl izah edilebilir?!.
Olayın bir yönü daha, bu tutum derin nefretlere, kalıcı öfkelere de gebedir.. Güler’in yakınları arasında, belki bugüne kadar kızlarının başına gelenlerden sorumlu tutanlar, “keşke o yoldan yürümeseydi” diyenler varsa dahi, onlar şimdi bu ölümden devleti sorumlu tutacaklar, kendi devletlerine küseceklerdir.. Güler Zere’yi hemen bırakın..