YAZARLAR

Elçin Sevgi SUÇİN

Elçin Sevgi SUÇİN

sevgi.elcin.sucin@internethaber.com @ rss Eklenme Tarihi: 21 Aralık 2015 23:42 - Güncelleme: 21 Aralık 2015 23:55

Mağaradaki Dehşet

“Önce gölgeler silindi” diyordu kadın. “Sonra her şey!”

Ben yüzüne bakıyordum. Yüzünün kıvrımlarından taşan dehşetin izlerine.  Eski, çok eski bir savaşın izlerinden yürüyerek, yaşamın tümünü kavrayan bugünün sınırları kaybolmuş savaşlarına. Çocuklar taşıyor kadının gözlerinden. Yitik, korkmuş, umutsuz, coğrafyasını yitirmiş ülkeler gibi hangi kıtaya ait olacağını şaşırmış çocuklar.

“Gölgeler” diye devam ediyor kadın, gözlerinden taşan korkuya beni de ortak etmeye çalışırken. “Bildiğimiz bir maziydi bizim için ve bildiğimiz bir gelecek. Yağmurun ne zaman yağacağını bilirdik. Irmağın ne zaman taşacağını da. Ne zaman başak vereceğini buğdayların ve çocuklarımızın ne zaman doğacağını. Bu yüzden düzenliydi uykularımız. Rüyalarımız, içimizden en bilge olanın yorumlayabileceği denli anlamlı.

Her şey birdenbire oldu. Böyle demeyi çok isterdim! Çok isterdim bütün bu korkunçlukta bizim payımız olmadığını söylemeyi. Fark etmedik değil aslında gölgelerdeki değişimi. Duvara yansımalarındaki dalgalanmaları. Her gün silinen ufak tefek kısımlarını. Bir kaya gölgesi gibi koyu renklerinin ağır ağır solmasını. Fark ettik fakat aldırmadık. Mağara, gölge, güneş denklemine öylesine güveniyorduk ki; bir gün bozulabileceğine hiç inanmadık. İşte, her şey bu yüzden oldu.”

Gölgenin bilincine itaat et. Varlığın ilk gününden beri bütün hatıraları biriktiren odur. Bizim unuttuğumuzu hatırlayan da. En iyi o bilir savaş meydanlarında ağır ağır solan bir etin tarifsiz acılarla seğirmesini ve bir çocuğun gecenin örtüsü altında ısınmak için bir anne kucağına duyduğu hasreti.

 

Şimdi gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Daha önce hiç görmediğim kadar şiddetli ve kirli. Ağladıkça geçmiş bir hatırayı yıkıyordu sanki.

Gözlerimi kaçırmak istiyordum. Kocaman bir yanlış gibi önümde duran bu kadını ve onun gözlerinden taşan yitik çocukları görmek, üzerinde durduğum zemini akan bir ateş seline dönüştürüyordu. Fakat gözlerime söz geçiremiyordum. Tanıdığım ama çıkaramadığım bir gölge uzuyordu ardımsıra ve beni yabancısı olduğum bir coğrafyanın topraklarına itiyordu.

“Korkma” diyor kadın gözyaşlarıyla yıkanmış ellerini uzatırken. “Gölgenin bilincine itaat et. Varlığın ilk gününden beri bütün hatıraları biriktiren odur. Bizim unuttuğumuzu hatırlayan da. En iyi o bilir savaş meydanlarında ağır ağır solan bir etin tarifsiz acılarla seğirmesini ve bir çocuğun gecenin örtüsü altında ısınmak için anne kucağına duyduğu hasreti.”




PAYLAŞ tw fb gp

YORUM YAZIN Mağaradaki Dehşet yazısına yorum yapın

adınız ve soyadınızla doğrudan da yorum yapabilirsiniz
BU YAZIYA YAPILAN YORUMLAR0 YORUM
REKLAM
Elçin Sevgi SUÇİNDİĞER YAZILARIElçin Sevgi SUÇİN
TÜMÜ

AÇIK GÖRÜŞ TÜMÜ

Dilediğiniz platformdan Bizi izlemeye devam edin! tw gp fb rs
REKLAM
REKLAM

İNTERNET HABER MOBİL

iPhone iPad Android
İnternethaber Yayın Grubu Tüm Hakları Saklıdır © 2000-2018 - İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz ! Tel : +90 212 266 99 99  /  Faks : +90 212 266 98 98 Yazılım Geliştirme ve Sistem Destek: Bilgin Pro