O da diğer birçok siyasetçi gibi, Karun kadar zengin bir hanımla evlenmişti ama eşinin müthiş serveti, Aytaç Durak’ı kurtarmaya yetmedi.
Oysa akıllı akıllı(!) bir siyasetçiye benziyordu.
Başarılı bir izdivaç yapan; oğlunun sünnet töreninde, kızının düğününde takılan altınlarla trilyoner olan diğerleri gibi meclise kapağı atmayı, nasıl oldu da akıl edemedi?
İstediği partiden istediği sırayı satın alabilir; “Sayın Vekilim” olabilir, kimseler kılına bile dokunamazdı.
Mebus kimliği ile meclis kürsüsünden Anayasa’nın temel ilkelerine dil uzatan; beşikteki bebeğe bile kıyan kanlı terör örgütüne, “terör örgütüdür” demeye dili varmayan; terörist başını hala liderleri kabul eden vatan hainlerine dokunabiliyor muyuz?
Milletin iradesini paraya tahvil edenler; iş takibi yapanlar, yolsuzluklara bulaşanlar, ceylan derisi koltuklarda, dokunulmazlık şemsiyesi altında safa sürmüyorlar mı?
Karakol basıp polisleri döven uyuşturucu kaçakçısı milletvekilleri gördük.
VIP salonlarında cirit atıp, istedikleri ülkeye seyahat etmiyorlar mıydı?
Bir Bakanımız “kafasına sıktı”!
Sahi, Hikmet Uluğbay neden intihar etmek istemişti?
‘‘Verilmiş sadakası varmış, bir santimle kurtardı’’ denildi, geçildi.
Ama biz kurtaramadık!
Tipik üçüncü dünya ülkesi hastalıklarına yakalandık.
Türkiye Cumhuriyeti Devleti olarak, bu ülkenin gayrı safi milli hasılası kadar vurgun yedik.
Yolsuzluk, rüşvet, kara para ve diğer yasa dışı yollarla 400 milyar doların üstünde para kaybettik.
Cemaat de imama uyunca, hepbirlikte ülkeyi soymaya başladık.
Köşe dönücüler, “işini bilen memurlar, hayali ihracatçılar yarattık.
Devletin malını yemeyeni “domuz” ilan ettik
Enerji Bakanı, “850 bin elektrik hırsızı var” diyor.
Kaçak elektrik kullanımı sebebi ile 120 bin kişinin savcılıkta dosyası
bulunuyor.
Bu, şu anda hapishanede bulunan mahkum sayısının üç katı.
Ekonomimize yıllık maliyeti 3milyar dolar.
Bugün konuştuğumuz Aytaç Durak hikayesinin, gazete manşetleri kadar ömrü olduğunu biliyoruz.
Çünkü bu bizim gerçeğimiz; insan malzememiz.
Mevlana’nın dediği gibi: “Testide ne varsa dışına o sızar” .
O zaman, “şimdi yeni bir şeyler yapmak lazım”.
Önümüzde iyi bir fırsat var.
Anayasa değişikliği gündemde.
Kürsü dokunulmazlığı dışındaki dokunulmazlıkları kaldıralım.
Kimse hesap vermekten kaçamasın; hesabı sorulamayan suç kalmasın.
İktidar partisi “kul hakkının önemini” bilen bir kültürü referans alıyor.
“Adalet” kavramını partinin adına taşımışlar.
Bu çürümenin önüne geçmek için balığın baştan kokmasına engel olsunlar.
Milletvekili dokunulmazlığını kaldırsınlar.
