Kürşat BUMİN'den dinlemiştim.
Çay bahçesi açmak isteyen vatandaşın bu girişimi, her defasında belediye zabıtası tarafından engellenip yıkımla sonuçlanınca; "girişimci ruh" çareyi bahçeye Atatürk büstü koymakta bulmuş. Bir daha da çay bahçesinin sahibine ne ruhsat soran olmuş ne de işletme belgesi.
Türkiye’de bir işi meşrulaştırmak istiyorsanız, o işin yolunu bir şekilde Atatürk’ten geçirmeniz lazım. Aksi takdirde ya Atatürk düşmanısınız ya irticacı, ya da vatan haini.
Hükümet, demokratik açılım meselesini meclise getirmek için 10 Kasım gününü seçince, CHP liderinden akıllara durgunluk veren bir açıklama geldi: “Bayrakların yarıya indirildiği bir günde bu meselenin meclise taşınmasında bir anlam aramak lazım.”
… !!!
Buna karşın açılım yanlıları ise “Yurtta sulh, cihanda sulh” sözünün sahibinin ölüm yıldönümünde bu konunun meclise gelmesi daha bir güzel.” şeklinde karşı bir atak geliştirdi; yine Atatürk üzerinden.
Atatürk hayatta olsa ve kendi şöyle bir İstanbul turuna çıksa, aşağıda yazanlara ne türden bir tepki verirdi dersiniz?
Mustafa Kemal Bulvarı…
Atatürk Caddesi…
Gazi İlköğretim Okulu…
Atatürk Lisesi…
Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK Mahallesi…
Atatürk Havalimanı
…
“Yaver bunlarda ne!” der miydi acaba?
Pelin BATU’nun dediği gibi, binlerce yıl sonra arkeologlar bizi incelerken Atatürk heykelleri, resimleri, maskları ile karşılaştıklarında, bizim tek tanrılı bir dine mensup olduğumuzu ve bu ilahın da Atatürk olduğunu düşünürler.
86 yıl önce önderliğinde kurulan Cumhuriyet Türkiye’sinde ve ölümünün 71. yılında artık Atatürk’ü rahat bıraksak ve biraz da kendi işimize baksak diyorum, nasıl olur?
Ayrıca…
Laiklik, irtica, Kemalizm, ulus devlet gibi kavramlarla değil; ekonomi, hizmet, yolsuzluk gibi, anlamlarında mutabatak sağlanmış kelimeler üzerinden muhalefet geliştirmenin daha etkili olduğunu biri Deniz BAYKAL’a anlatsa…
O “biri”nden küçük bir ricam var.
Deniz Bey’in kulağına eğilsin ve bir de şunu söylesin: Atatürk öldü.
