Annem Beykoz’a döndü

Geçen haftanın ilk günü (14 Kasım) Sakarya Devlet Hastanesi’nin Yoğun Bakım Ünitesi’ndeki telefonu açan görevli üzgün bir ses tonuyla “maalesef Nazım Bey” dedi:

-Seher Teyzemizi kaybettik!

Bir gün önce onu yoğun bakımın özenli yatağında görmüştüm. Her tarafında kablolar vardı, başındaki akranlara bilgiler aktarıyordu. Her şeyi “iyi” gözüküyordu! Ama o oğlunu bile göremiyordu. Makineler ve hastanenin olağanüstü çalışan doktorları, hemşireleri ve sağlık görevlilerinin çabasıyla yaşıyordu.

Bir gün sonra 17.04’te onlar da yetmez olmuştu Annemin kalp yetmezliğine…

Ertesi gün Beykoz Merkez Camiinde artık acılarından kurtulmuş halde huzur içinde uzanmış ikindi namazı sonrasını bekliyordu, Beykozlu sevenleriyle birlikte…

Cami avlusunda toplanan dostların her biri Anne acımıza merhem oldular. Gazi Yunus Mezarlığına Beykozluların omuzlarında girdi.

15 Kasım günü, Beykoz’da gelmiş olanlara, telefon edenlere, mesaj gönderenlere içten bir teşekkürü borcum var:

-Herkese çok teşekkür ediyorum!

Seher Alpman1 Nisan 1932’de geldiği dünyaya 14 Kasım 2011 günü veda etti. Yaşadığı yöreye kavuştu:

-Annem Beykoz’a döndü!