YAZARLAR

İsmail GÜZEL

İsmail GÜZEL

iguzel@nestech.net @ rss Eklenme Tarihi: 13 Kasım 2018 10:25 - Güncelleme: 13 Kasım 2018 10:27

21. Yüzyıl ve 5816..

5 Nisan 2009'da ABD Başkanı Barack Obama, Prag'da büyük bir kalabalığın önünde “nükleer silahsız bir dünyaya” olan bağlılığını açıklayan bir konuşma gerçekleştirdi. Bu hedef doğrultusunda, Rusya ile bir silahsızlanma anlaşması talep etme sözü verdi. Kapsamlı Nükleer Test Yasağı Anlaşması'nı onayladı ve nükleer stokların nihai olarak ortadan kaldırılması için küresel bir zirve toplantısı düzenledi. Nükleer silahsızlanma küresel gündeme geri döndü. 2009 Eylül ayında, BM Güvenlik Konseyi Obama'nın vizyonunu onaylayan ve çeşitli silahsızlanma ve nükleer silahların yayılmasını önleme tedbirlerini güçlendiren bir kararı oybirliğiyle kabul etti. Ertesi ay, Nobel Komitesi nükleer silahsızlanma çağrısını gerekçe göstererek Obama'ya Nobel Barış Ödülü'nü verdi.

2019'a doğru hızlıca ilerliyoruz. On yıl kadar uzun bir sürede, silahsızlanma hayali artık her zamankinden daha uzak görünüyor. Nükleer silaha sahip olan devletler, cephaneliklerini çoğaltmak için daha büyük kaynaklar ayırıyor. Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya, yeni savaş başlıkları için yöntemler gerektiren muazzam modernleşme programlarını üstlenmenin yolunu açıyor. Çin, cephaneliğinin büyüklüğünü sürekli olarak arttırıyor ve çoklu savaş başlıklarına sahip füzelerin de dahil olduğu yeni dağıtım sistemleri geliştiriyor. Tehlikeli bir rekabete kilitlenen Hindistan ve Pakistan da cephaneliklerini genişletiyor ve güncelliyor. Mevcut eğilimler devam ederse, Çin, Hindistan ve Pakistan'daki nükleer silahların bir araya getirilmesi, önümüzdeki on yıl içinde yaklaşık 560'dan 800'e kadar 250 civarında yeni savaş başlığı ile büyüyebilir.

Aynı zamanda, silah kontrol anlaşmaları bozuluyor. Birleşik Devletlerin ve Rusya'nın, dünya nükleer silahlarının yüzde 90'ından fazlasına sahip olan ortak azaltmaları, gerilimlerin artmasıyla birlikte durdu. Çok taraflı cephede, tarihin en başarılı güvenlik anlaşmalarından biri olan Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Antlaşması'nda yer alan nükleer silahların yayılmasını engellemeye yönelik küresel çaba sarsılıyor. Nükleer silahların yayılmasını önleme normları ve izleme prosedürleri, nükleer silahların yayılmasını engellemeye yardımcı oldu ve bu yüzden bugün Nükleer silahlara sahip dokuz ülkeyle sınırlı kaldı.... Nükleer silahlara sahip olmayan devletlerin silahsızlanma taahhüdüne bağlı olarak nükleer silahsız devletler bu şekilde kalmayı kabul ettiler ve nükleer olmayan devletler nükleer güçler anlaşmasının sona ermesini desteklemediklerini giderek daha fazla hissediyorlar...

Ancak, en çok rahatsız eden, bazı liderler arasında dünyanın en yıkıcı silahlarını güncelleme eğilimi. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve Kuzey Kore lideri Kim Jong Un, nükleer silahları ulusal iktidar sembollerine dönüştürüyor, kabiliyetlerini halka açıklıyor, silahlarını sokaklar da gezdiriyor ve hatta nükleer tehditler savuruyor. Sonra ABD Başkanı Donald Trump. Nükleer “düğmesinin” boyutuyla övünüyor, “Kuzey Kore'nin“ dünyada hiç karşılaşmadığı bir biçimde ateşle ve öfkeyle karşılanacak” tehdidinde bulunuyor ve ABD'nin cephaneliğini genişletmesi için muazzam bir program destekleniyor...

Gelinen noktada, normlar, kurumlar ve nükleer kısıtlamalar çözülüyor. Silah kontrol anlaşmaları parçalanıyor. Prag konuşmasında “nükleer silahsız dünya” dan bugün olduğumuz yere nasıl geldik? Bunun cevabını sadece Trump’ta aramak doğru değil. Trump silahsızlanma ve nükleer silahların yayılmasını önleme konusunda mevcut krizi oluşturmadı; O zaten halihazırda devam eden eğilimleri sadece şiddetlendirdi. Trump görevde bulunmadan önce, yükselen jeopolitik gerginlikler, yeniden dirilen bir Rusya, silah modernizasyonu ve uluslararası hukuk ve anlaşmalara karşı düşmanca bir yaklaşımda bulunan Cumhuriyetçilerin Kongresi, daha fazla silah indirimini engellemeye zorladı. Karşılıklı bir muhalefet dalgasıyla karşı karşıya kalan Obama'nın nükleer olmayan bir dünya vizyonu ortadan kalktı.

Bizdeki gündem.

Yukarıda da belirttiğim gibi tüm bu ülkeler, kendi çıkarlarını ve en önemlisi kendi ülkelerini korumaya yönelik caydırıcı silahları geliştirmek için bir çaba harcarken, biz ülke vatandaşları olarak en elitinden en alta kadar; Öğrenci andı, Türkçe Ezan ve bir sebepten dolayı son olarak Allahın rahmetine kavuşmuş Atatürk’ü koruma kanunu olarak bilinen 5816 sayılı yasayı konuşuyor, tartışıyoruz. Rahmetli olmuş bir insanın bugün ne tür bir korunma kalkanına ihtiyacı olabilir, onu da anlamış değilim. Vefat etmiş bir insan kanunun konusu olmaktan çıkar. Dünyanın hiç bir yerinde böyle bir ihtiyaç yok, olmamış. Ayrıca vefat etmiş kişiye laf söylenemez, hakkında konuşulamaz, eleştiri yapılamaz gibi meseleler hukukun konusu da değildir zaten...

Bu yasa metni kim tarafından neden yazıldı?

Bu yasayı Menderes ve arkadaşları Alman asıllı bir yahudiye yazdırmış. O sıralarda Türkiyede bulunan Alman Yahudisi “Prof. Dr. Ernst Eduard Hirsch bunu kendi hatıratında şöyle anlatıyor;

Adnan Menderes'in adamları geldi ve benden bir formül istediler. Çünkü Türkiye Millet Meclisinde  ''Atatürk koruma kanunu" reddedildi. "Aman bize bir formül lazım, bizim bu kanunu çıkarmamız lazım" dediler. Bende oturdum bir formül buldum. Düşündüm evet ölmüş bir insan hukuk tarafından korunamaz, dünyanın hiç biryerinde savunulacak bir şey değil ama burada şöyle bir kurnazlık geldi aklıma, onu seven insanların hissiyatı rencide olacak şekilde Atatürk'e davranılırsa bu yine yaşayan insanların hukuku alanına girer.

Son bir not; Bu kadar hengamenin içinde ve herşeye rağmen Türk savunma sanayi özellikle son bir kaç yılda büyük projelere imza attı. Birçok alanda muazzam projeler gerçekleştirmeyi başardı. Milli tank, milli uçak ve milli uydu projeleri devletin büyük kararlılığı ile devam ediyor. Türkiye'nin bölgesinde liderlik iddiasını artıracak ve ordunun gücünü katlayacak projelerimiz tüm hızıyla devam ediyor. Dünya gitgide huysuz ve tehlikeli bir hal almaya başladı. Özellikle önümüzdeki dönem 2019 çok daha yorucu olacak. 2019 bir çok tehlikeye gebe bir yıl olacak. Türk Devleti caydırıcılık vazifesi görebilecek uzun menzilli kıtalararası füze ve nükleer enerjiye dolayısıyla da nükleer silaha derhal ordu envanterine katabilmeli, bu yönde çok hızlı adımlar atmalı.




PAYLAŞ tw fb gp

YORUM YAZIN 21. Yüzyıl ve 5816.. yazısına yorum yapın

adınız ve soyadınızla doğrudan da yorum yapabilirsiniz
BU YAZIYA YAPILAN YORUMLAR4 YORUM
  • Misafir 20 Kasım 2018 12:43 bu neyin kafası, yazının başında silahsızlanmayı öven anlayış, sonunda nükleer silah alın tavsiyesi ile bitiyor...boşuna okumuş olduk, bari yorum yazalım da insan da boşuna okumasın.

    CEVAP YAZ 0 0
  • Misafir 22 Kasım 2018 16:03 Anlamamis olmaniz sizin eksikliginizden ...yazi harika

    0 0
REKLAM
İsmail GÜZELDİĞER YAZILARIİsmail GÜZEL
TÜMÜ

AÇIK GÖRÜŞ TÜMÜ

Dilediğiniz platformdan Bizi izlemeye devam edin! tw gp fb rs
REKLAM
REKLAM

İNTERNET HABER MOBİL

iPhone iPad Android
İnternethaber Yayın Grubu Tüm Hakları Saklıdır © 2000-2018 - İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz ! Tel : +90 212 266 99 99  /  Faks : +90 212 266 98 98 Yazılım Geliştirme ve Sistem Destek: Bilgin Pro